สาขาหนึ่งของปรัชญาที่ศึกษาเกี่ยวกับธรรมชาติ บ่อเกิด และขอบเขตของความรู้ โดยตั้งคำถามเช่น “ความรู้คืออะไร” “เราได้ความรู้มาอย่างไร” และ “อะไรคือขีดจำกัดของความรู้”

(ภาษากรีก) ความรู้ โดยเฉพาะความรู้ทางจิตวิญญาณหรือความลึกลับ หมายถึงความเข้าใจโดยสัญชาตญาณและประสบการณ์เกี่ยวกับความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ที่นำไปสู่ความรอดหรือการหลุดพ้น

การรับรู้วัตถุหรือความจริงโดยฉับพลันโดยจิตใจ โดยปราศจากการแทรกแซงของกระบวนการให้เหตุผลใดๆ ในปรัชญาอินเดีย หมายถึงการบรรลุทางจิตวิญญาณโดยตรง (Pratibha)

ในทัศนะของแบร์กซอง คือรูปแบบความรู้ที่แตกต่างจากปัญญา/การวิเคราะห์ สัณชาตญาณจะเข้าไปในวัตถุเพื่อจับความจริงสัมบูรณ์และระยะเวลา (Duration) จากภายใน ในขณะที่ปัญญาจะวนเวียนอยู่รอบนอกวัตถุ

(ภาษาสันสกฤต) ความรู้หรือปัญญา ในปรัชญาอินเดีย หมายถึงความรู้ทางจิตวิญญาณขั้นสูงเกี่ยวกับความจริงสูงสุดหรืออัตตา ซึ่งนำไปสู่การหลุดพ้น (โมกษะ)

(ภาษาสันสกฤต) อินทรีย์แห่งการรับรู้หรือความรู้ทั้งห้า: การได้ยิน (หู), การสัมผัส (ผิวหนัง), การมองเห็น (ตา), การลิ้มรส (ลิ้น) และการดมกลิ่น (จมูก)

การกระทำทางจิตที่ยืนยันหรือปฏิเสธความสัมพันธ์ระหว่างสองแนวคิดหรือวัตถุ ในตรรกศาสตร์ ญาณวินิจฉัยถูกแสดงออกในรูปของประพจน์