ทฤษฎีของ จอห์น เซิร์ล ที่ระบุว่าความตระหนักรู้เป็นคุณลักษณะทางชีวภาพระดับสูงของสมอง

ทัศนะที่ยืนยันว่าสภาวะทางจิตเป็นปรากฏการณ์ทางชีวภาพที่มีอยู่จริงและเป็นเนื้อแท้ของชีววิทยามนุษย์

(สันสกฤต) ศัพท์ที่ซับซ้อนในปรัชญาอินเดียซึ่งมีความหมายว่า หน้าที่, กฎ, ความถูกต้อง, หรือระเบียบทางศีลธรรม หมายถึงวิถีแห่งการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องและธรรมชาติอันเป็นสาระสำคัญของสิ่งต่างๆ

หลักคำสอนทางปรัชญาที่ว่าทุกสิ่งสามารถอธิบายได้ด้วยเหตุและกฎเกณฑ์ทางธรรมชาติ โดยไม่ต้องอ้างอิงถึงสภาวะเหนือธรรมชาติหรือทางจิตวิญญาณใดๆ โดยถือว่าธรรมชาติคือความเป็นจริงสูงสุด

ทัศนะที่ว่าปรัชญาเป็นส่วนหนึ่งที่ต่อเนื่องกับวิทยาศาสตร์ ไควน์โต้แย้งว่าญาณวิทยาควรทำให้เป็น "ธรรมชาติศาสตร์" กล่าวคือเราควรศึกษาว่ามนุษย์ได้มาซึ่งความรู้จริงๆ อย่างไรในฐานะสาขาหนึ่งของจิตวิทยาหรือชีววิทยา

ในทัศนะของอริสโตเติล หมายถึงหลักการภายในแห่งการเปลี่ยนแปลงและการหยุดนิ่งในสิ่งที่ดำรงอยู่ตามธรรมชาติ ธรรมชาติมีความแตกต่างจาก "ศิลปะ" หรือ "สิ่งประดิษฐ์" ซึ่งมีหลักการสร้างสรรค์อยู่ภายนอกตัวมันเอง

ในอภิปรัชญาโบราณและยุคกลาง หมายถึงธาตุที่ห้า (ต่อจาก ดิน น้ำ ลม ไฟ) ซึ่งประกอบเป็นวัตถุบนท้องฟ้า เป็นธาตุที่สมบูรณ์แบบ ไม่เปลี่ยนแปลง และเคลื่อนที่เป็นวงกลมตามธรรมชาติ