ความรู้ที่เป็นพื้นฐานทางอภิปรัชญาซึ่งเรามีอยู่แต่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นถ้อยคำหรือกฎเกณฑ์ได้อย่างครบถ้วน (เรารู้มากกว่าที่เราสามารถพูดได้)

ในพุทธศาสนานิกายเซน เรื่องราวที่เป็นปฏิทรรศน์หรือปริศนาที่ใช้ในการทำสมาธิ เพื่อแสดงความไม่เพียงพอของการใช้เหตุผลทางตรรกะ และเพื่อกระตุ้นให้เกิดการตรัสรู้ฉับพลัน (ซาโตริ)

มโนทัศน์เรื่องความจำเป็นภายหลังประสบการณ์ (A posteriori necessity) เช่น "น้ำคือ H2O" ซึ่งเป็นความจริงในทุกโลกที่เป็นไปได้

(ภาษาสันสกฤต) ความสูญสลายของสิ่งที่ได้กระทำไปแล้ว เป็นปัญหาเชิงตรรกะและจริยศาสตร์ในปรัชญาอินเดียที่ว่า บุคคลอาจไม่ได้รับผลจากการกระทำของตน ซึ่งโดยทั่วไปแล้วเป็นแนวคิดที่ถูกปฏิเสธเพื่อสนับสนุนกฎแห่งกรรมที่เคร่งครัด

(ภาษาสันสกฤต) ชั่วขณะ; หน่วยเวลาที่เล็กที่สุด ในปรัชญาพุทธศาสนา หมายถึง ระยะเวลาที่เกิดขึ้นและดับไปอย่างรวดเร็วของสรรพสิ่ง

(สันสกฤต) หลักคำสอนว่าด้วยขณะิกะ หรือความที่สิ่งทั้งหลายดำรงอยู่เพียงชั่วขณะ เป็นทฤษฎีสำคัญในพุทธศาสนาที่ยืนยันว่าสังขตธรรมทั้งปวงล้วนอยู่ในสภาวะแห่งความแปรปรวนอย่างต่อเนื่อง และดำรงอยู่เพียงชั่วขณะเดียวก่อนที่จะดับไป

แนวคิดเยอรมัน (ตรงข้ามกับ Zivilisation หรืออารยธรรม) หมายถึงความสำเร็จทางจิตวิญญาณ ธรรมชาติ และความคิดสร้างสรรค์ของผู้คน (ศิลปะ ศาสนา ปรัชญา) ซึ่งตรงข้ามกับความก้าวหน้าทางกลไก ภายนอก และประโยชน์ใช้สอยของอารยธรรม