Absolute
ความจริงสูงสุด
คำจำกัดความภาษาไทย #1
ความจริงสูงสุด
คำนี้ใช้โดยนักปรัชญาอุดมคติหลังยุคคานท์ เพื่อหมายถึง ความจริงทั้งหมดที่มีอยู่จริง ซึ่งถูกมองว่าเป็น ระบบหนึ่งเดียว ที่รวมทุกสิ่งเข้าไว้ด้วยกัน แม้ว่าจะดูเหมือนว่ามีความหลากหลายมากมายในโลกก็ตาม แนวคิดนี้เชื่อว่า ความหลากหลายนั้นล้วนเกิดมาจาก “ความจริงหนึ่งเดียว” นี้เอง
English Definition
A term which was used by post-Kantian idealist meta-physicians to cover the totality of what really exists, a totality thought of as a unitary system somehow both generating all apparent diversity.
คำจำกัดความภาษาไทย #2
สิ่งสัมบูรณ์
ความจริงแท้ที่ปราศจากเงื่อนไข ซึ่งอาจเป็นรากฐานของความมีอยู่ทั้งหมดหรือเป็นองค์รวมของสรรพสิ่ง ในทางจิตนิยมมักหมายถึงความจริงสูงสุดหรือพระเจ้า ซึ่งก้าวข้ามข้อจำกัดและการแบ่งแยกทั้งปวง
English Definition
The unconditioned reality which is either the ground of all being or the whole of all being. In idealism, it is often identified with the ultimate reality or God, transcending all limitations and distinctions.
คำจำกัดความภาษาไทย #3
ภาวะสัมบูรณ์
คำศัพท์ที่เฮเกล (Hegel) และนักจิตนิยมชาวอังกฤษใช้เรียกความจริงหนึ่งเดียวที่ครอบคลุมทุกสิ่งไว้ภายในตัวเอง และไม่ต้องพึ่งพาสิ่งอื่นใดในการดำรงอยู่
English Definition
A term used by Hegel and British Idealists to denote the single, all-encompassing reality that contains everything within itself and depends on nothing else for its existence.
คำศัพท์และคำจำกัดความทั้งหมดได้รับการตรวจสอบและอนุมัติโดยผู้ดูแลระบบของ Dictionary of Philosophy.